အိမ္ေထာင္ဦးစီးတစ္ေယာက္ ကို မ်က္ရည္လည္ေစခဲ့ တဲ့ ပါရာစီတေမာ တစ္ကဒ္ ႏွင့္ တစ္ေထာင္တန္ (၄)႐ြက္

ေလာဘသားေတြ ဖတ္ပါ ကိုယ္ခ်င္းစာပါဒီလိုလူေတြဘယ္ေလာက္မ်ားေနမလဲ၁၀၀၀က်ပ္တန္ေလး၄႐ြက္

မေန႔ညေန၄နာရီခန႔္က အိမ္မွာေနရတာပ်င္းလာ ေဆးခန္းအတြက္ ေဆးနည္းနည္းလိုတာရွိလို႔ ကိုယ္တိုင္ထြက္ဝယ္လိုက္တယ္။

(အရင္ကေဆးဝယ္ တာဝန္ခံက အမ်ိဳးသမီးသူမရွိေတာ့ ခုမွကိုယ္တိုင္ဝယ္ရတာ။)

ကိုယ့္အတြက္လိုတဲ့ေဆးေတြယူၿပီး က်သင့္စာရင္းတြက္ေနတုန္း ေဆးဝယ္သူေတြေရာက္လာေတာ့ ဆိုင္ရွင္ကိုကြၽန္ေတာ္ကအားပါတယ္။

ဘာအလုပ္မွမရွိဘူး။သူတို႔အရင္ေရာင္းလိုက္ပါဆိုၿပီး လာဝယ္သူေတြကိုခပ္လွမ္းလွမ္းကေငးေနမိပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မ်က္စိလႊဲလို႔မရတဲ့လူတစ္ေယာက္ ဆိုင္ေရွ႕ေရာက္လာတယ္။

သူ႔ပုံစံက ဗလေကာင္းေကာင္း အသက္က ၃၅-၄၀ေလာက္လုံျခည္ကိုတိုတိုဝတ္ထားတယ္။သူ႔လက္ႏွင့္ လုံျခည္မွာဘိလပ္ေျမ အစအနေတြေတြ႕ေတာ့ပန္းရံအလုပ္လုပ္တာလို႔ထင္ပါတယ္။ သူ႔ၾကည့္ရတာအလုပ္ျပန္ အိမ္အတြက္ေဆးလာဝယ္တယ္ထင္ပါရဲ႕။

ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာခုမွစပါ့မယ္။သူက ဆိုင္ကကေလးမေလးကို ပါရာစီတေမာ တစ္ကပ္ေပးပါဆိုၿပီး ခါးၾကားလုံျခည္ႏွင့္လိပ္ထားတဲ့ တစ္ေထာင္တန္တစ္႐ြက္ေပးၿပီးေျပာပါတယ္။

ဆိုင္က ကေလးက တစ္ကာဒ္ ၃၀၀၀လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ အံၾသထိပ္လန႔္သြားတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာက အေျပာင္းအလဲကို ကြၽန္ေတာ့္တစ္သက္ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ေတာ့မည္မဟုတ္ပါ။

လွမ္းထားတဲ့သူ႔လက္ကိုျပန္႐ုပ္။ တစ္ဖက္ ခါးပုံၾကားထဲက လိပ္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံကို ထုပ္ၾကည့္ေနတယ္။

ကြၽန္ေတာ္မသိမသာလွမ္း ၾကည့္ေနမိတယ္။ အားလုံး တစ္ေထာင္တန္ေလး႐ြက္။ ဒါတစ္ေန႔တာ သူ႔လုပ္အားခလားမသိ။

အိမ္ကအမ်ိဳးသမီး ဒါမွမဟုတ္ ကေလးတစ္ေယာက္ေယာက္ဖ်ားလို႔ ပါရာစီတေမာမွာလိုက္လို႔ဝယ္တယ္ထင္ပါတယ္။ပါရာကိုတစ္ေထာင္ထားက်န္တာက ဟင္းဘိုးထင္ပါရဲ႕။

တစ္ေထာင္တန္ေလး႐ြက္ လက္ထဲကိုင္ၿပီး သူ႔ေခါင္းငုံ႔စဥ္းစားေနတယ္။

ကြၽန္ေတာ္လဲသူ႔ကိုဘယ္လိုေျပာၿပီးကူညီရမလဲ စဥ္းစားေနတယ္။

ခဏေန႔ေတာ့သူ႔ပါးစပ္ကအသံတိုးတိုးေလးထြက္လာတယ္။တစ္ကာဒ္ေပးပါတဲ့။

ကြၽန္ေတာ္လည္း အရဲစြန္ၿပီး ကူညီဘို႔ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္။သူ႔သိကၡာကို ထိခိုက္မွာစိုးတာပါ။

ကြၽန္ေတာ့္ဝယ္ထားတဲ့ ေဆးအိပ္ထဲက paracetamol ၂ကာဒ္ယူၿပီး သူ႔ကိုေပးလိုက္တယ္။

ဒီမယ္ခင္ဗ် ကြၽန္ေတာ္က.ဒီေဆးေတြက ကြၽန္ေတာ့္႐ြာကလူေတြကို ေဝဘို႔ လႉဘို႔ဝယ္ထားတာပါ။

ဒီထဲက ႏွစ္ကပ္ လႉလိုက္မယ္ေနာ္ဆိုၿပီး ေပးလိုက္ေတာ့မ်က္ရည္လည္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆိုေျပာလက္ကေလး တုန္တုန္ႏွင့္ ယူသြားရွာတယ္။

ေဆးဆိုင္ကထြက္ၿပီး ႏွစ္ဆိုင္ေက်ာ္က ကုန္စုံဆိုင္ဝင္ၿပီး က်န္တဲ့ ၄၀၀၀ဘိုးဘာေတြဝယ္သြားတယ္မသိပါဘူး။

ႂကြပ္ႂကြပ္ အိပ္ကေလး ဆြဲၿပီး ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။(အသနားခံခ်င္တာကေတာ့ ဆင္းရဲသားေတြအေပၚ ေဆးေတြကိုေတာ့ အဆမတန္ေဈးမတင္ၾကပါနဲ႔ )

( မွတ္ခ်က္ ။ ပုံထဲက၁၀၀၀ေလး႐ြက္က ကုန္စုံဆိုင္ကမိတ္ေဆြ ကိုေမတၱာရပ္ခံၿပီးလဲလာတာပါ။)

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *