ေခါင္း မွ ေခ်ြး ထြက္ လြန္ တတ္္ သူ မ်ား အတြက္

ေလမ်ိဳး ၈ဝ တြင္ ကိုိယ္တြင္လွည့္လည္ ေနေသာေလရွိသည္။ ထိုေလသည္ အထက္သို႔ ဆန္လိုက္၊ ေအာက္ သို႔ စုန္လိုက္ လွည့္ လည္ေနေသည္။

ပုံမွန္လွည့္လည္ေနရာမွ ေလပူျဖစ္ၿပီး အထက္သို႔ အဆန္မ်ားလာျခင္း၊ ေအာက္သို႔ အစုန္နည္းလာျခင္းျဖစ္တတ္သည္။

ထိုအထက္သို႔ဆန္ေသာ ေလပူေၾကာင့္ ဆံပင္ကၽြတ္ျခင္း၊ ထိပ္ေျပာင္ျခင္း၊ ေခါင္းေခၽြးထြက္ျခင္းမ်ား ျဖစ္ရေပသည္။

လူအမ်ားနဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာ သင့္ကို လက္ခံဖို႔ ခ်စ္ခင္ဖို႔ ဆိုတာ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္- မလိုအပ္ဘူးထင္ၿပီး သင့္ ရဲ့ဆက္ဆံပုံ ဆက္ဆံနည္း လြဲမွားသြားခဲ့ရင္ေတာ့ သင္ မိတ္ပ်က္ပါၿပီ- ဒါေၾကာင့္ ဒီ ဗီဒီယိုေလးကိုသာ ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ၾကည့္လိုက္ပါ

အခ်ိဳ႕သူမ်ားမွာ အပူအစပ္၊ င႐ုတ္သီး အစပ္၊ င႐ုတ္ေကာင္းအစပ္ခတ္ထားေသာ ဟင္းခ်ိဳရည္ေသာက္ေသာ အခါမွ အစပ္ေၾကာင့္ ေလပူ သည္ အစာအိမ္မွ အထက္ သို႔ ေရာက္၍ျဖစ္ေစ၊ ေသြးေၾကာမ်ားအတြင္းမွ တစ္ဆင့္ျဖစ္ေစ၊ အာကာသဓာတ္ပြင့္၍ ႐ုတ္တရက္ေခၽြးျပန္ လာသည္။

ဤသို႔ ေခါင္းေခၽြးျပန္ျခင္းမွာ ေရာဂါ မဟုတ္ေပ။ ေခတၱခဏတုံ႔ျပန္မွုသာျဖစ္သည္။ ခဏၾကာလၽွင္္ အစပ္ကိုေျဖလိုက္လၽွင္ ျပန္ေပ်ာက္သြား မည္ျဖစ္သည္။

ေသြးတိုးေရာဂါရွိသူ၊ အလုပ္ပင္ပန္းလၽွင္ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ ျမင့္တက္ တတ္သူမ်ားတြင္ ေခါင္းေခၽြးထြက္မ်ားေလ့ရွိသည္။ အခ်ိဳ႕ ဆီးခ်ိဳေရာဂါရွိသူမ်ား ညအိပ္ေပ်ာ္ေသာအခါ ေခါင္းေခၽြးထြက္တတ္သည္။

ေခါင္းေခၽြး အထြက္မ်ားလၽွင္ အာေခါင္ေျခာက္ၿပီး ေရငတ္၍ လန္႔နိုးလာတတ္သည္။ ဆီးခ်ိဳ၊ ေသြးခ်ိဳ ရွိသူမ်ားသည္ ညအိပ္ရာဝင္ ေရမ်ားမ်ား ေသာက္ဖို႔လိုသည္။

အိိပ္ရာနံေဘးတြင္ ေရပုလင္းထားၿပီး အိိပ္ လၽွင္ ညတစ္ေရးနိုး ေရငတ္လၽွင္ ထေသာက္နိုင္ သည္။

စာေရးသူ၏ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးသည္ အသက္ (၄၅)ႏွစ္ေက်ာ္ (၅ဝ)တြင္း ေရာက္လာၿပီးမွ ေသြးတိုးအနည္းငယ္ဝင္လာၿပီး ညအိပ္လၽွင္ ေခါင္းေခၽြးထြက္ေသာေရာဂါ ျဖစ္လာသည္။

ဆီးခ်ိဳေရာဂါမရွိေသးေသာ္လည္း မ်ိဳးရိုးရွိသည္။ သူ၏မိခင္မ်ိဳးရိုးမွာ ဆီးခ်ိဳရွိသည္။ အသားစားမ်ားေသာရက္၊ ဧည့္ခံပြဲရွိ၍ အရက္၊ ဘီယာေသာက္မိေသာ ရက္မ်ားတြင္ ပို၍ေခါင္းေခၽြးရႊဲေနေအာင္ ထြက္ေလ့ရွိသည္ကို သတိထားမိသည္ဟု ဆိုသည္။

အဝလြန္ေနသူတစ္ဦးသည္ ပူအိုက္သည့္ရာသီတြင္ အပူဒဏ္သက္သာေစရန္ ေလေအးေပးစက္၊ အဲယားကြန္းျဖင့္ အိပ္သည္။

အေအးဓာတ္ေၾကာင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေသာ္လည္း ညဥ့္တစ္ဝက္ေက်ာ္ေသာအခါ ေခါင္းေခၽြးမ်ားျပန္ၿပီး နိုးလာသည္ဟုဆိုသည္။ ထိုသို႔နိုးလာခ်ိန္တြင္ ေရလည္းငတ္ၿပီး အာေခါင္ေျခာက္သျဖင့္ ေရထေသာက္ရသည္။

ထိုသို႔ျဖစ္ေနသူသည္ ညအိပ္ရာဝင္ ခ်ိန္တြင္ ေျခဖဝါးဆားပြတ္ၿပီး ဒူးအထက္မွ ေအာက္ပိုင္း သို႔ ေရေအးေလာင္းၿပီး အိပ္လၽွင္ အပူမ်ား ေအာက္သို႔ိ သက္ဆင္းသြားသျဖင့္ ေခါင္းေခၽြးထြက္ျခင္းကို သက္သာေစနိုင္သည္။

ေခါင္းေခၽြးထြက္သူမ်ား၏ အျခားျပႆနာမွာ ေျခသလုံးေၾကာမ်ားတင္းမာျခင္း၊ ေျခဆီမထြက္ဘဲဲ ေျခဖေနာင့္မ်ားအက္ကြဲျခင္း ျဖစ္သည္။

အေရွ႕တိုင္း အိႏိၵိယေက်းလက္ တိုင္းရင္းေဆးနည္းမ်ား တြင္ ေျခဖဝါးႏွစ္ဖက္ ကို ဆားရည္စိမ္ၿပီး အဝတ္ေျခာက္ျဖင့္ သုတ္ကာ အက္ကြဲေၾကာင္းမ်ားအတြင္းသို႔ ႏြားနို႔မွရသည့္ ေထာပတ္အဆီကို လိမ္းၾကသည္။

ဦးေခါင္းေခၽြးထြက္မ်ား၍ ဆံပင္ကၽြတ္ ထိပ္ေျပာင္သူမ်ားကိုလည္း ေျခဖဝါးႏွစ္ဖက္ကို ဆားရည္စိမ္ျခင္း၊ ေျခဖဝါးတြင္ ေထာပတ္လိမ္း၍ အိပ္ျခင္းျဖင့္ သက္သာေစ နိုင္သည္ဟု ဆိုသည္။

ေခါင္းေခၽြးျပန္ျခင္း၊ ေခါင္းေခၽြး အထြက္မ်ားျခင္း၊ မ်က္စိၾကည့္မေကာင္းျခင္း၊ မ်က္စိေသြးေၾကာမ်ား နီရဲျခင္း၊ မ်က္သား တက္ျခင္း၊ မ်က္စိတိမ္စြဲျခင္း၊ မ်က္မွန္ဒီဂရီ တိုးျခင္းအတြက္ သက္သာေစနိုင္ေသာ နည္း လမ္းမွာ ေျခဖဝါးဆားပြတ္ၿပီး ညအိပ္ရာဝင္ ခါနီးအခ်ိန္တြင္ ဒူးဆစ္အထက္မွ ေအာက္သို႔ ေရေလာင္းေျခေဆးျခင္း ျဖစ္သည္။

ဤနည္းကို မွန္မွန္ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ ေခါင္းေခၽြး ထြက္သက္သာသည့္အျပင္ အေညာင္း အကိုက္မ်ားျခင္း၊ ေျခသလုံးႂကြက္တက္ျခင္း၊ ေျခဖဝါးေခၽြးမထြက္ အက္ကြဲျခင္းမ်ားပါ သက္သာေစနိုင္သည္။

ေျခဖဝါးဆားပြတ္ျခင္းသည္ ေခါင္းေခၽြး ျပန္ျခင္းသာမက ခါးနာေရာဂါ၊ ေက်ာက္က္ပ္ ေရာဂါမ်ားကိုလည္း သက္သာေစနိုင္သည္။ ေရွးက ျမန္မာအႏွိပ္ဆရာမ်ားကုသည့္နည္းတြင္ ခါးနာသူကို ေရစိုအဝတ္ကို ေရကုန္ ေအာင္ညႇစ္ၿပီး ခါးတြင္ပတ္ေစ၍ ပက္လက္ အိပ္ေစၿပီး ေျခဖဝါးကို ဆားပြတ္၊ ေရေလာင္း ေပးေသာအခါ ေျခဖဝါးမွ အပူအခိုးအေငြ႕ မ်ားထြက္လာသည္။

ခါးတြင္ ပတ္ထားေသာ ေရစိုိအဝတ္မွာလည္း အပူေငြ႕မ်ားပ်ံၿပီး အဝတ္ေျခာက္ျဖစ္သြားသည္။ ဤနည္းျဖင့္ အပူခဲ၍ျဖစ္ေသာ ခါးနာေရာဂါမ်ား လက္ေတြ႕ ေပ်ာက္ကင္းသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ဆားသည္ ပင္လယ္ေရထြက္ပစၥည္း ျဖစ္ၿပီး အပုပ္အငန္တို႔စုေဝးရာမွ ထြက္ေပၚလာေသာ ပစၥည္းျဖစ္ေသာ္လည္း အပုပ္ကိုနိုင္သည္ဟု ဆိုသည္။ ေျမထြက္ဆား၊ တြင္းထြြက္ဆား၊ သိေႏၶာဆားတို႔ထက္ ပင္လယ္ထြက္ဆားသည္ ပို၍ငန္သည္။ ပုပ္သိုးမည့္အရာမ်ားကို ဆားျဖင့္ ထိန္းထားနိုင္သည္။

ေရွးကလူႀကီးမ်ားသည္ နံနက္ အိိပ္ရာထသြားတိုက္ရာတြင္ပင္ မီးဖိုေခ်ာင္ သုံးဆားျဖင့္ သြားတိုက္ေလ့ရွိသည္။ သြားနာ ျခင္း၊ သြားဖုံးနာျခင္း၊ အပူကန္ျခင္းမ်ားကို ဆားကသက္သာေစနိုင္သည္ဟုဆိုသည္။

ဓာတုရသေဆးက်မ္းအလိုအရ နာနာ နယ အာဟာရစြယ္စုံက်မ္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္မွာ ဆားသည္ငန္ေသာအရသာရွိသည္။ ဝါေယာဓာတ္ကိုနိုင္၏။ ပထဝီကိုလည္း ျဖစ္ေစတတ္၏။ ေသြးကိုလည္း ၾကည္လင္ေစ တတ္သည္။

ဓာတ္မီးအခိုးေရာက္သည္ျဖစ္၍ ပထဝီဓာတ္စုခဲသည္ကိုလည္း ေၾကေစတတ္၏။ သလိပ္ေစးကိုလည္း ေၾကေစတတ္၏။ အပုပ္၊ ျပည္၊ ေသြးကိုိလည္း ေၾကေစတတ္ ၏။ သည္းေျခကိုလည္း ေျဖာင့္မတ္ေစတတ္ ၏။

ဓာတ္တိုိ႔၏ အခိုးအကင္းေရာက္သမၽွ နိုင္သည္။ လူတို႔သည္ မသုံးေဆာင္ရလၽွင္ ဝါေယာဓာတ္ပ်က္၏။ အရသာမ်ိဳးတို႔၏ အရသာထက္လြန္၏။ ဓာတ္အေပါင္းတို႔ိကို ခ်ဳပ္၏ဟု ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္။

ဆားပြတ္ရာတြင္ ေျခႏွစ္ဖက္ဆင္း အိပ္ၿပီး ေျခဖဝါးေအာက္တြင္ အဝတ္ေဟာင္း တစ္ခု ခံထားပါ။ အင္တုံငယ္တစ္ခုတြင္ ဆားထည့္ပါ။ ဟင္းခတ္အိုိင္အိုဒင္းပါေသာဆား မသုံးပါႏွင့္။ ဆားၾကမ္းကိုသုံးလၽွင္ ပိုေကာင္း ပါသည္။

အဝတ္ေရစိုိျဖင့္ ေျခဖဝါးကိုသန္႔စင္ ေအာင္ ပြတ္ေပးပါ။ ထို႔ေနာက္ ဆားၾကမ္း ျဖင့္ ပြတ္ပါ။ ၿပီးလၽွင္ ေရဝတ္ျဖင့္ ျပန္ပြတ္ပါ။ ဤနည္းအတိုိင္း တစ္လွည့္စီျပဳလုပ္ေပးပါ။

ဆားပြတ္ခ်ိန္သည္ ၁၅ မိနစ္မွ နာရီ ဝက္အတြင္းသာ ၾကာပါသည္။ ဆားပြတ္ ေပး၍ ၁ဝ မိနစ္ခန္႔ၾကာလၽွင္ ေျခဖဝါးမွ အပူမ်ားထြက္လာပါလိမ့္မည္။ ဦးေခါင္းေခၽြး ထြက္မ်ားေလ ေျခဖဝါးအပူထြက္ေလ ျဖစ္ သည္။

ဤကဲ့သိုိ႔ ဆားပြတ္ျခင္းကို ညေန ေစာင္းတြင္ ျပဳလုပ္လၽွင္ ေျခမေဆးပါႏွင့္။ ညအိပ္ရာဝင္ခ်ိန္မွျပဳလုပ္လၽွင္ ၿပီးလၽွင္ ဒူးေအာက္ပိုင္း ေျခႏွစ္ဖက္ ေရေဆးပါ။ ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါ၊ ခါးနာေရာဂါ၊ မ်က္စိ မၾကည္ မ်က္မွန္ဒီဂရီတိုးသည့္ေရာဂါမ်ားပါ သက္သာေစနိုင္ပါသည္။ ။

ၾကည္လြင္ျမင့္(မုျဒာ)The Mirror Daily

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *